Καλάθι αγορών
Το καλάθι σας είναι άδειο

«Το internet είναι κακό. Ζήτω η τηλεόραση!»



Θεσσαλονίκη 22 Ιουν. 2005

 

Πέρασε ένας ακόμα χρόνος απολογισμού και μετρήσεων και για άλλη μια φορά «πιάσαμε πάτο». Η Ελλάδα φιγουράρει στις τελευταίες θέσεις σε όλες τις μετρήσεις που αφορούν την διείσδυση του διαδικτύου στην Ελληνική κοινωνία. Είμαστε, σύμφωνα με τα αποτελέσματα, ένας λαός που χρησιμοποιεί το internet με λάθος τρόπο και που η σχέση του μέσου Έλληνα με το διαδίκτυο εξαντλείται στο www.mobile.de, στο «Πάμε στοίχημα» και σε κάποιο πορνό video της Pamela Anderson.

Τι συμβαίνει όμως; Ποια είναι τα αίτια αυτής της παρακμής; Ποιοι είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν ή διατηρούν αυτό το φαινόμενο;
  1.  Ελλιπής παιδεία. Είναι ο σημαντικότερος ίσως παράγοντας και η πηγή του κακού. Και φυσικά δεν αναφερόμαστε μόνο στην εκπαίδευση σε θέματα πληροφορικής αλλά είναι γενικό το πρόβλημα. Χρόνια τώρα η παιδεία στην Ελλάδα στηριζόταν στην στείρα απομνημόνευση και δεν υπήρχε κανένα στοιχείο έρευνας, αναζήτησης και προβληματισμού. Οι βιβλιοθήκες γέμιζαν μόνο από φοιτητές πανεπιστημίου και μάλιστα σε περίοδο εξεταστικής. Στη «δυτική παιδεία» η έρευνα και η αναζήτηση πληροφοριών, ο δημιουργικός και επαγωγικός τρόπος σκέψης είναι ισχυρές δομές του εκπαιδευτικού συστήματος. Αυτές οι δομές γίνονται στο τέλος τρόπος σκέψης και περνάνε και στην παραγωγική διαδικασία. Ο Έλληνας λοιπόν δεν ξέρει να ψάχνει, δεν γνωρίζει πώς να το κάνει. Ακόμα και αν δεν βαριόταν δεν θα ήταν τόσο ικανός. Θα μου πείτε «ναι αλλά μαθαίνουμε γρήγορα». Σίγουρα, αλλά όλοι είναι τόσο πνιγμένοι στον καθημερινό αγώνα που δεν υπάρχει σοβαρό κίνητρο για να μάθει κανείς. Ή το έχεις λοιπόν ή συντηρείσαι μέχρι τελικής πτώσης. Γιατί η πτώση θα έρθει αν συνεχίσουμε έτσι και το κακό είναι πως δεν θα ξέρει ο καθένας και το τι έφταιξε.

     
  2.  Συμφέροντα. Εδώ το κακό συνεχίζεται. Είμαστε που είμαστε σε μειονεκτική θέση λόγο παιδείας, καθοδηγείται και η κοινή γνώμη από τους διάφορους «τσαρλατάνους της τηλεόρασης» και το γλυκό «δένει» με τους διαφημιστές και την τηλεθέαση. Τι γίνεται στην πράξη. Οι κύριοι των διαφημιστικών εταιριών αναγνωρίζουν ότι το internet είναι και αυτό ένα μέσο ενημέρωσης. Είναι όμως ένα μέσο που δεν το γνωρίζουν και που δεν θέλουν να μπουν στο κόπο να το μάθουν. Είναι λοιπόν μια απειλή για μερικούς 45άρηδες γιάπηδες διευθυντές των διαφημιστικών. Ένα ακόμα μέσο που θα μείωνε την πίτα. Είναι που είναι οι καιροί χαλεποί και κυνηγάνε τους σπόνσορες, αν ερχόταν και το internet δυναμικά στο προσκήνιο η πίτα θα μίκραινε και αυτοί δεν θα είχαν κομμάτι. Μέχρι λοιπόν να μεγαλώσει η γενιά των 20 - 30 για να αναλάβει την διοίκηση, η τηλεόραση θα «μειώνει» έντεχνα την αξία του internet και θα απαξιώνει την δύναμη του στα μάτια του κοινού. Δεν είναι τυχαίο που κάθε μέρα όλα τα στραβά και τα παράξενα του πλανήτη παρουσιάζονται από την τηλεόραση με την ένδειξη «θα τα βρείτε στο διαδίκτυο». Έτσι «σοβαροί» και ευυπόληπτοι δημοσιογράφοι με δεκαετίες στην πλάτη, γίνονται συμμέτοχοι και κάποιοι από αυτούς συνένοχοι στη χαλιναγώγηση της κοινής γνώμης.

     
  3.  Ιδιοσυγκρασία. Ο σύγχρονος Έλληνας έγινε τεμπέλης! Δεν ήταν ποτέ παιδί του βιβλίου, δεν γνωρίζει να χειρίζεται το γραπτό λόγο, δεν έστειλε γράμμα παρά μόνο στον πόλεμο και αν τελικά πρέπει να αραδιάσει πέντε λέξεις σε ένα κομμάτι χαρτί, αυτό τότε θα ήταν εξώδικο, ανώνυμη καταγγελία ή δελτίο του ΛΟΤΤΟ. Ο μέσος Έλληνας είναι «οπτικός τύπος». Αν κάτι γυρίζει, κάνει τούμπες, παίζει μουσική και έχει πλάκα θα πουλήσει στην Ελλάδα. Αν κάτι έχει παραπάνω από τρεις σειρές κείμενο, είναι λογοτεχνία. 
Στον επαγγελματικό χώρο τα πράγματα είναι ΤΡΑΓΙΚΑ! Ελάχιστοι είναι οι επαγγελματίες ή οι εταιρίες που μπορούν να παρουσιάσουν σωστά τον εαυτό τους. Οι περισσότεροι δεν μπορούν να παρουσιάσουν σε ένα κομμάτι χαρτί την εταιρική τους ταυτότητα, μια ιστορική αναδρομή από την ίδρυση της εταιρίας ή με τα κείμενα τους να πείσουν τον αναγνώστη για τους στόχους και τα σχέδια τους. Αυτοί οι άνθρωποι ή καλύτερα αυτές οι εταιρίες είναι εκείνες που τελικά θα μας πουν πως «το internet, το δοκιμάσαμε αλλά δεν απέδωσε σε εμάς». Πώς να αποδώσει και γιατί; Μήπως τελικά μας αξίζει ότι παθαίνουμε;

 

 

Όσο λοιπόν και να μας μετράνε οι ξένοι, όσο «δημιουργική λογιστική» να κάνει κανείς από την άλλη για να αλλάξει τους δείκτες της ανάπτυξης, είμαστε ακόμα «Γιουνανιστάν» στην πληροφορική.
Πότε θα αλλάξει αυτό; Στον επαγγελματικό χώρο έπρεπε να αλλάξει «από εχθές». Οι εταιρίες που δεν το έκαναν ήδη, κοντεύουν να χάσουν το παιχνίδι και θα οδηγηθούν στο κλείσιμο τα επόμενα χρόνια. Και δεν είναι φτηνή κινδυνολογία αυτό που λέμε, είναι φυσική επιλογή ή αλλιώς
evolution κατά τον Δαρβίνο. Σήμερα στην παγκόσμια αγορά έχει σβήσει η καρτέλα και το μπακαλοτέφτερο. Όσοι δεν πρόλαβαν τις εξελίξεις έχουν πλέον να ανταγωνιστούν τους περισσότερο ανοικτόμυαλους Κινέζους, Ινδούς, Τούρκους, Αιγύπτιους και Βούλγαρους που πέρα από τον τους τρελούς ρυθμούς ανάπτυξης έχουν και τα φτηνά εργατικά χέρια. Οι Ελληνικές εταιρίες δεν προλαβαίνουν να ξεκινήσουν τώρα, ακόμα και αν προσλάβουν εξειδικευμένα στελέχη. Δεν υπάρχει το σύστημα αξιολόγησης, δεν υπάρχει καμία υποδομή αλλά και η διάθεση για νεωτερισμούς. Οι παλιοί υπάλληλοι «θάβουν» έντεχνα την πληροφορική λόγω έλλειψης γνώσης, λόγω φόβου για την θέση τους και αβεβαιότητας. Ίσως οι Ελληνικές εταιρίες να κερδίσουν έδαφος με εξωτερικές αναθέσεις σε τρίτους και πολύ δουλειά. Ο κόπος όμως για την απόκτηση της γνώσης πρέπει να είναι διπλάσιος. Με την ανάθεση δεν πρέπει να επαναπαύεται κανείς, αντίθετα να ανησυχεί γιατί δεν μπορεί ο ίδιος να λειτουργήσει σωστά και εξαρτάται από άλλες εταιρίες με εξειδίκευση.

Στο χώρο του internet φαίνεται αχνά φως από διάφορα κοινοτικά προγράμματα όπως αυτό του ΔΙΚΤΥΩΘΕΙΤΕ. Και εδώ όμως δεν γίνεται σωστή δουλειά. Ζητάμε από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να δαπανήσουν χρήματα για κάτι που δεν γνωρίζουν, την πληροφορική. Τους δίνουμε την δυνατότητα να αγοράσουν ένα τελευταίου τύπου φορητό υπολογιστή ενώ δεν γνωρίζουν ακόμα να συντάσσουν μια «πρόταση συνεργασίας». Τους δίνουμε την δυνατότητα να αποκτήσουν ιστοσελίδα για να ανοίξουν ένα παράθυρο στον κόσμο ενώ δεν γνωρίζουν ούτε τις βασικές αρχές του σύγχρονου marketing. Τι ειρωνεία! Είναι σαν να δίνεις τα κλειδιά της καινούργιας σου Porsche στον εξάχρονο γιό σου. Θα κάτσει στο τιμόνι, θα κάνει και «βουυυυυμμμ» και θα είναι και χαρούμενος ότι κάτι έκανε. Μήπως να ξεκινήσει από κάτι πιο μικρό; Μήπως θέλει χρόνο αυτή η ιστορία ή είναι μόνο για ώριμα παιδιά; Μήπως τελικά έχουν λόγο ύπαρξης οι «σχολές οδηγών»; Μάλλον το τελευταίο.

Εμείς είμαστε εδώ με τα κλειδιά της επιτυχίας. Εσείς; Θέλετε να προλάβετε τις εξελίξεις;



Creative Commons License
Το internet είναι κακό. Ζήτω η τηλεόραση! by Nikolaos Patronis is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 Greece License.
Based on a work at www.ips.gr.



Print-icon SendToAFriend-icon 



Newsletter list
Ενημερωθείτε για νέες εκδόσεις και για τις νέες λειτουργίες που αναπτύξαμε


Sms list
Ενημερωθείτε άμεσα για τις προσφορές μας

Προτείνουμε